Kanım mürekkep oldu.Bu usanç kırılmalıydı ne pahasına olursa olsun.İliklerime kadar zehirlendim.Karanlıkta şarkı söylüyordum ve şimdi beni korkutan; o şarkı.Üstelik cüzzamlıyım.Profillik taslayan şu küf lekelerini bilir misiniz?Bilmem,cüzzamın çekiciliği insanları aldatır ve beni kucaklama yetkisini verir onlara.Yazık!Arkamdan gelenler bakmazlar bana.Yaralarımdan başka bir şey sergilemedim.Gönül okşayan heveslerden söz edilmişse bu benim suçum.
Boş yere ortaya dökmek kendimi delilikti.Göğe kadar istiflediler.Sevdiklerim birer potin bağıyla ulaşırlar göğe.Kafamı çeviririm; yokturlar artık.
Sabahları eğilir eğilir düşekalırım.Yorgun düşer, acı çeker, uyuyamam.Tam bir baltayım.Ne matematik, ne tarih, ne bir nehir adı, ne de yaşamakta olan eski bir dil bilirim.Şansım yaver gitmese çoktan hapı yutardım.Bundan başka...Fi tarihinde Absurdistan'da doğan ve parlak bir yaşamdan sonra 28 yaşında ölen birinin hüvviyetini çaldım.Bu pis saçlar, bu berbat sinir sistemi, bu toprak benim değil.Bıktım onlardan; geceleri düşümde yok ediyorum hepsini.Paketi attım, hapsetsinler, linç etsinler beni...

  Son perdede en afili rolünü sergilemiş, alkışı iliklerine kadar hissetmiş, dikbaşlılığından, muhalif tavrından herşeye veda ederken bile ödün vermemiş, ağlarken kaşlarını çatık tutabilen asi insana, dostuma, babama...Uzaklardan bir şarkı mırıldan sırf benim için; yine azgın, kızgın, muhalif duyulsun sesin!