"Yorgun ve ıssız ve sabırsız bekleyişlerin son bulacağı günü bekleyen adamın hikayesinde buluşmak dileğiyle" diyerek başladı söze içinden ve yine tükenmez kalem yazmaya başlar mı diye kağıdın ucunu karalamaya koyuldu...
Biliyordu ki kalem bir hoohh'la coşacak kadar cesurdu, ama o her zaman kalemin ilk seferde yazmasını beklerdi.
Ya kaleme verecek nefesi yoktu, ya da hiçbir zaman nefesini paylaşacak kadar cesur olmadı...



The vicious circle of a man, a pen and a den!
wtf!


ps: wtf (world turbulence federation)